czyli wszystko o Danii

Napisano o Skandynawii - literatura zakochanych w północy cz.1

Słowo pisane zawsze dociera do mnie lepiej, niż długie opowieści przekazywane ustnie - cecha wzrokowców. Poznawanie Danii zaczęłam od czytania wszelkiego rodzaju informacji w Internecie. Od oficjalnych portali turystycznych, przez blogi, do artykułów, często mijających się z prawdą. Dużo zrozumiałam odwiedzając Danię, a po ciągłym przeglądaniu informacji na temat Skandynawii uzupełniałam wiele luk.

Skandynawia jest dosyć różnorodna, jeśli chodzi o zamieszkującą ją ludność. Nie tylko ze względu na napływające z innych krajów rodziny, ale też ze względu na swoje położenie. Mieszkańcy różnych regionów różnią się między sobą tak samo, jak nasi Górale, Poznaniacy, czy Ślązacy. Trudniejszy klimat (dla mnie idealny!) i początkowo dziwnie brzmiący język, mogą odstraszać, ale autorzy poniższych książek zaryzykowali i rozpoczęli swoją przygodę z Północą.

           
Dwoje Brytyjczyków z rożnych powodów rozpoczęło swoją przygodę z Danią. "Życie po duńsku" napisane jest z perspektywy żony wielkiego fana Lego, który dostaje pracę na Jutlandii. Autorka opisuje swoje zderzenie z życiem w nowym kraju, o potwierdzaniu lub obalaniu stereotypów i swoim pierwszym roku w Danii. Książka porusza wiele przyziemnych, ale ważnych tematów i może być dobrym początkiem do zgłębienia tematu zamieszkania w tym kraju. Autor książki "Duńczycy. Patent na szczęście" stworzył reportaż z podróży przez kulturę i życie Duńczyków. Dowiecie się z niej kilku ciekawostek na temat, kuchni, filmów, czy wełnianych swetrów. Choć bardzo różne, obie książki były dla mnie początkiem do zgłębiania niektórych tematów. 

Wyspy Owcze odkryli także Polacy i to po ich książki sięgnęłam. Wielu podróżujących na Faroje zaczynało od książki "81:1 Opowieści z Wysp Owczych" autorstwa Marcina Michalskiego i Macieja Wasilewskiego, między innymi autor bloga i książki "Farerskie kadry". Autorzy "81:1" wniknęli w codzienność mieszkańców Wysp i skacząc po tematach, jak po kamieniach przez strumień pokazali jak naprawdę wyglądają Wyspy Owcze i kim są Farerowie. Maciej Brencz spełnił swoje marzenia nie tylko podróżując na Wyspy, ale także ucząc się tamtejszego języka. Jako, że obraz wyraża więcej niż tysiąc słów - zerknijcie na zdjęcia w jego książce. Czy wiecie, że Faroje miały swoje "owcze google maps"? To kamery na grzbiecie owiec jako pierwsze uwieczniły te wyspy dla podglądaczy ze świata. To tylko jedna z wielu ciekawostek i często zaskakujących informacji, na jakie traficie w tych książkach.


Udało mi się uczestniczyć w spotkaniu z polskimi autorkami piszącymi o Szwecji i Norwegii, a co więcej porozmawiać z nimi i poprosić o podpisanie moich egzemplarzy książek. Było to niemal tuż po tym, jak skończyłam czytać książki Natalii Kołaczek i Anny Kurek. Szwecja i Norwegia różnią się od siebie w wielu aspektach. Mimo wielu podobieństw łączących mieszkańców tych państw, mimo podobnego klimatu i dostępu do dóbr naturalnych, nie tylko mają inne tradycje i język, ale też w różny sposób postrzegają te same rzeczy. Nie chcę Wam psuć zabawy ciekawostkami o północnych sąsiadach - zerknijcie sami i przekonajcie się, że warto.


 





Przewodnik po Danii. Typowe wydanie kieszonkowego przewodnika, w którym znajdziemy skompresowane informacje o tym, co i gdzie można zobaczyć w Danii. Informacje o dojeździe i zabytkach w różnych miastach, zarówno regionu stołecznego, Jutlandii, jak i Wysp Owczych oraz Grenlandii. Takie przewodniki zawsze mam ze sobą w swoich podróżach i wieczorami w hotelu koryguję wcześniejsze plany i zastanawiam się, co zwiedzić następnego dnia, żeby wykorzystać jak najlepiej ten krótki pobyt. Nie wszędzie mamy dostęp do Internetu, a ja jestem staroświecka i wolę mapy papierowe (zalaminowane ze względu na pogodę), albo przewodniki, w których mogę sobie pobazgrać i wpisać własne notatki, albo korygować błędy.





Hygge - temat wyjątkowo modny ostatnimi czasy, niemal tak samo, jak feng shui. "Duński przepis na szczęście" daje wskazówki, jak wychowywać dzieci w myśl hygge. Kolejne dwie - czym jest hygge w Polsce i w Danii. Ale tak naprawdę hygge trzeba poczuć i zrozumieć sposób myślenia Duńczyków. Hygge to spokojne popołudnie z książką, kiedy za oknem pada śnieg, ale też rozgardiasz przy wspólnym wieczorze z gramy planszowymi. Nie ma jednej, prostej metody na osiągnięcie szczęścia w życiu, bo dla każdego będzie to coś innego, ale można próbować nabrać więcej dystansu do życia i cieszyć się z tego, co mamy. Hygge to nie przepis na szczęście, ale coś bardzo subiektywnego. Może te książki pomogą Wam dotrzeć do swojej wersji wewnętrznego hygge.





Za parę tygodni kolejna porcja literatury, która pomoże nam wspólnie poznawać Skandynawię. Dajcie mi proszę znaleźć czas na przeczytanie kolejnych fascynujących opowieści o Północy. Jednym z moich planów na przyszłość jest napisanie swojej książki o Danii, którą napiszę pewnie po tym, jak zamieszkam w swoim ulubionym kraju.
Share:
Read More

Kopenhaga I - Nyhavn, Kongens Nytorv i przystań

Kopenhaga, stołeczne miasto Królestwa Danii. Połączone przeprawą mostem nad Sundem ze szwedzkim miastem Malmö. Jak większość typowych nadmorskich miast, historia Kopenhagi zaczęła się od portu rybackiego.

Odwiedziłam Kopenhagę dwukrotnie i na pewno wybiorę się tam jeszcze nie raz. Moje pierwsze odwiedziny, w październiku 2018 roku, to było zdecydowanie objawienie. Zrozumiałam wtedy, że Dania, to moje miejsce na Ziemi. Druga wizyta na przełomie kwietnia i października tego roku utwierdziła mnie w przekonaniu, że pogoda na północy jest dla mnie idealna.

Kopuła Marmurowego Kościoła to jedna z moich ulubionych budowli do fotografowania w Kopenhadze. Na pierwszym planie pałac Amalienborg - dom Królowej Małgorzaty.
Do Kopenhagi poleciałam przede wszystkim ze względu na lotnisko. Z Polski odbywają się też loty do innych miast (Aarhus, Aalborg, Odense). Kopenhaskie lotnisko jest największe w kraju i samo przejście przez terminal zajmuje dobrą chwilę. Lądowanie z jakiegokolwiek pozwala na obserwowanie ruchu na wodach przybrzeżnych, czy samej linii brzegowej. Moją pierwszą i największą pasją jest lotnictwo, prowadzę równolegle lotniczego bloga (Life is in the air), ale tutaj na pewno pojawi się wiele lotniskowych motywów.
Kopenhaskie metro w centrum miasta jest podziemne, ale w niektórych dzielnicach (jeździłam głównie na południe od centrum miasta) wyjeżdża na powierzchnię.
Co ciekawe metro jest autonomiczne - wagony nie są prowadzone przez maszynistę, z każdej strony kończą się dużym oknem. Każda stacja ma na peronach barierki oddzielające pasażerów od torów, a bramki otwierają się w momencie zatrzymania pociągów i otwarcia ich drzwi.

Bramki na peronie metra w części nadziemnej.
Prosto z lotniska można dojechać do centrum miasta w jakiś kwadrans. Na lotnisku można kupić bilet zarówno na pociąg, jak i metro. Kopenhaga ma dwie czynne linie metra, a dwie kolejne, obejmujące kręgiem centrum, są w budowie. Komunikacja miejska w stolicy obejmuje też autobusy i małe promy różnego rodzaju.  Nie uświadczycie tam tramwajów, jakiś czas temu miasto je zlikwidowało. Dużo czytałam o mieście, zanim wylądowałam na lotnisku Kastrup, dlatego wcześniej wykupiłam przez Internet Kartę Kopenhaską (Copenhagen Card). Można wybrać, jak długo karta ma być ważna, a datę i godzinę jej aktywowania zapisuje się bezpośrednio na niej. Zamówioną kartę odebrałam w punkcie informacji na lotnisku. Więcej o tym przeczytacie na oficjalnej stronie tutaj.


Kongens Nytorv
Wylądowałam na lotnisku przed 10, więc udałam się najpierw nie do hotelu (gdzie doba hotelowa zaczyna się ok. 15), ale prosto do miasta. Nie jest to szczególnie wygodne z walizką, ale nie było problemu, bo chodniki są zadziwiająco równe i dobrze utrzymane. W przeciwieństwie do warszawskich, do których jestem przyzwyczajona. Miasto dysponuje przechwalniami bagażu, z których można skorzystać. Zwiedzanie zaczęłam od placu i stacji metra Kongens Nytorv (dosł. Królewski Nowy Targ), która podczas moich wizyt była w rozbudowie. Na stację dojeżdżają teraz dwie linie metra, wkrótce już 4). Z tego miejsca można rozpocząć wypady w różnych kierunkach w obrębie centrum miasta. Do wyjątkowo wiekowego centrum handlowego można wejść bezpośrednio z metra (Magasin, zdjęcie powyżej).Tutaj też zaczyna się Strøget, połączenie kolejnych ulic w handlowy deptak. Po obu stronach kolejnych ulic w kamienicach są kawiarnie, restauracje, sklepy, głównie luksusowe, czy nawet muzea (Muzeum Rekordów Guinessa).



Nyhavn
Po drugiej stronie placu znajdziecie najbardziej charakterystyczne miejsce w całej Danii - Nyhavn (dosł. Nowy Port) - kanał i kolorowe domy tuż obok zacumowanych łodzi. Pocztówki, magnesy, reklamy w biurach podróży - ten widok jest wszędzie, tak jak kolumna Zygmunta i Sukiennice. I tak samo, jak przy znanych polskich zabytkach - kręcą się tam dzikie tłumy turystów. Ciężko jest nawet zrobić porządne zdjęcie bez kawałków kogoś obok wchodzącego w kadr. Ale sam widok nadal robi wrażenie, a kolory elewacji dużo bardziej żywe niż na zdjęciu.



Ujście kanału nie oznacza końca atrakcji, dalej jest przystań, po której kursują różne łodzie, promy, taksówki wodne. Znajdziecie tam również podnoszony most rowerowo-pieszy, którego budowa przeciągała się dosyć długo, bo przed oddaniem mostu okazało się, że jego połówki nie spotykają się na tej samej wysokości.


Jednym z charakterystycznych architektonicznie budynków w tej części miasta jest budynek Opery Narodowej (zdjęcie powyżej). Operę ufundowała firma Maersk, zajmująca się m. in. przewozami kontenerowymi na pokładach wielkich statków - kontenerowców. Z jej siedziby (biały budynek na zdjęciu poniżej, przypominający ułożone jeden na drugim kontenery) roztacza się widok na operę.



Budynki w otoczeniu przystani są pozostałością po dawnych magazynach i budynkach portowych. Charakterystyczne, ceglane, często z drewnianymi elementami, z niewielkimi oknami. Teraz często mieszczą się w nich hotele. 



Tuż obok ujścia kanału Nyhavn stoi kopenhaski odpowiednik Domu Kultury (zdjęcie poniżej). Jest to siedziba Teatru, Orkiestry Narodowej i Baletu.


"Czarny Diament" (zdjęcie poniżej) to popularna nazwa nowego budynku Biblioteki Kopenhaskiej. Zwłaszcza z perspektywy wody budynek lśni i odbija miliony refleksów, czym zasłużył sobie na taką nazwę. Zawiera potężną dawkę literatury, a odwiedzić mogą go też turyści. Są tam czytelnie, w których możecie zasiąść nie tylko z książką w języku duńskim.


To tylko niewielki fragment stołecznego miasta Danii. Jako fotograf-amator uwielbiam ciekawe budynki, a takich w Kopenhadze nie brakuje. Od tego miejsca zaczęłam swoje zwiedzanie miasta. Dalej było jeszcze bardziej niesamowicie. Kolejne posty o Kopenhadze już wkrótce.

Duńskie słówko na dziś:
miasto - en by
turysta - en turist
stolica - en hovestad
teatr - et teater
port - en havn
plac - en plac

Share:
Read More

Velkommen til Danmark - Witamy w Danii

Pasja do wszystkiego, co duńskie zaczęła się od samodzielnej nauki języka i trwa nadal. Udało mi się odwiedzić Kopenhagę już dwukrotnie, ale to dopiero początek. Moim wielkim planem jest przeprowadzka do Danii, a być może na emeryturze - na Wyspy Owcze.

Dlaczego "Duńska Korona"? To jedno z pierwszych skojarzeń z tym krajem. Walutą Królestwa Danii jest korona duńska (duń. danske krone).

Nowoczesna architektura, most pieszo rowerowy i odnowione portowe budynki.
Dlaczego akurat Dania? Duńczycy, czy ogólnie Skandynawowie mają wiele cech, których brakuje mi w Polakach. Jako typowy introwertyk nie czuję się zbyt dobrze wśród gościnnych i towarzyskich rodaków. W zupełności wystarczy mi nieco chłodny, ale życzliwy sąsiad Duńczyk.

Opera w Kopenhadze.
Tivoli - jeden z najstarszych parków rozrywki na świecie. Znajduje się w centrum Kopenhagi, tuż obok dworca i ratusza. Spędziłam w Tivoli dwie godziny na fotografowaniu, ale jestem pewna, że nie widziałam jeszcze wszystkiego, nie wspominając nawet o korzystaniu z rozrywek. Myślę, że powinnam poświęcić cały dzień na pobyt w Ogrodach Tivoli. Tu jest wszystko, od restauracji do kiosków z lodami, od karuzeli po diabelski młyn. Do tego wszędzie dekoracje i kwiaty.

Atrakcje z całego świata w Ogrodach Tivoli.

Nikt mnie nie zmusi, żeby wejść na coś takiego, ale okrzyki jadących były dość entuzjastyczne.
Na ulicach w Kopenhadze często słyszy się język polski. Skandynawia jest jednym z kierunków wyjazdowych nie tylko w celach turystycznych, ale też zarobkowych. Polacy pracują na budowach, czy przy zbiorach warzyw, ale też na stanowiskach wykwalifikowanych, np. w medycynie.


Królestwo Danii obejmuje też Wyspy Owcze i Grenlandię. W kraju obowiązuje monarchia konstytucyjna, a głową Państwa jest królowa Małgorzata II.

Amalienborg - pałac królewski.

Zmiana warty honorowej w południe na placu przed pałacem królowej.

Widok na zamek królewski. Wstęp na wieżę jest darmowy.
Zamek Christianborg.

Z pewnością jednym z najsłynniejszych Duńczyków jest autor baśni "Królowa Śniegu" - Hans Christian Andersen, którego pomniki i muzea można spotkać nie tylko w Kopenhadze, ale także w jego rodzinnym mieście Odense. Odense leży na wyspie Fionia (duń. Fyn). Co ciekawe, Andersen pisał baśnie w celach zarobkowych, nie dla przyjemności. Wolał pisanie dla dorosłych, ale sławę zyskał właśnie dzięki dziełom przeznaczonym dla młodszych czytelników. Być może dlatego jego utwory nie są sielankowe i poruszają poważne problemy.

Najbardziej znanym widokiem w Kopenhadze są kolorowe domu przy Nyhavn. Wyglądają niesamowicie, ale ciężko o dobre zdjęcie ze względu na tłumy i wiele cumujących łodzi.


Hotel, w którym nocowałam w Kopenhadze znajduje się w południowej, dosyć nowej części miasta. Uwielbiam nowoczesną architekturę tej okolicy. Sama chciałabym zamieszkać nad takim kanałem. Duńczycy słyną z tego, że nie zasłaniają okien, więc przechodząc ulicą można nie tylko zajrzeć przez okno, ale wręcz wejść na jeden z parterowych balkonów.

Ørestad

Kolejnym charakterystycznym elementem krajobrazu jest połączenie Kopenhagi ze szwedzkim Malmö (czyt. Malme). Cała przeprawa o długości prawie 16 km składa się z tunelu zaczynającego się przy duńskim lotnisku Kastrup, następnie wyjeżdża na powierzchnię na duńskiej wyspie Peberholm, a do Szwecji dociera tzw. Mostem nad Sundem (duń. Øresundsbroen). Powstał nawet znany na świecie serial kryminalny "Most nad Sundem" (duń. "Broen").

Mam nadzieję, że tych kilka informacji wystarczy. Już niedługo relacja z moich wizyt w Kopenhadze i kilka słów o ciekawych książkach, które przybliżyły mi Skandynawię.

Share:
Read More