Słowo pisane zawsze dociera do mnie lepiej, niż długie opowieści przekazywane ustnie - cecha wzrokowców. Poznawanie Danii zaczęłam od czytania wszelkiego rodzaju informacji w Internecie. Od oficjalnych portali turystycznych, przez blogi, do artykułów, często mijających się z prawdą. Dużo zrozumiałam odwiedzając Danię, a po ciągłym przeglądaniu informacji na temat Skandynawii uzupełniałam wiele luk.
Skandynawia jest dosyć różnorodna, jeśli chodzi o zamieszkującą ją ludność. Nie tylko ze względu na napływające z innych krajów rodziny, ale też ze względu na swoje położenie. Mieszkańcy różnych regionów różnią się między sobą tak samo, jak nasi Górale, Poznaniacy, czy Ślązacy. Trudniejszy klimat (dla mnie idealny!) i początkowo dziwnie brzmiący język, mogą odstraszać, ale autorzy poniższych książek zaryzykowali i rozpoczęli swoją przygodę z Północą.
Dwoje Brytyjczyków z rożnych powodów rozpoczęło swoją przygodę z Danią. "Życie po duńsku" napisane jest z perspektywy żony wielkiego fana Lego, który dostaje pracę na Jutlandii. Autorka opisuje swoje zderzenie z życiem w nowym kraju, o potwierdzaniu lub obalaniu stereotypów i swoim pierwszym roku w Danii. Książka porusza wiele przyziemnych, ale ważnych tematów i może być dobrym początkiem do zgłębienia tematu zamieszkania w tym kraju. Autor książki "Duńczycy. Patent na szczęście" stworzył reportaż z podróży przez kulturę i życie Duńczyków. Dowiecie się z niej kilku ciekawostek na temat, kuchni, filmów, czy wełnianych swetrów. Choć bardzo różne, obie książki były dla mnie początkiem do zgłębiania niektórych tematów.
Wyspy Owcze odkryli także Polacy i to po ich książki sięgnęłam. Wielu podróżujących na Faroje zaczynało od książki "81:1 Opowieści z Wysp Owczych" autorstwa Marcina Michalskiego i Macieja Wasilewskiego, między innymi autor bloga i książki "Farerskie kadry". Autorzy "81:1" wniknęli w codzienność mieszkańców Wysp i skacząc po tematach, jak po kamieniach przez strumień pokazali jak naprawdę wyglądają Wyspy Owcze i kim są Farerowie. Maciej Brencz spełnił swoje marzenia nie tylko podróżując na Wyspy, ale także ucząc się tamtejszego języka. Jako, że obraz wyraża więcej niż tysiąc słów - zerknijcie na zdjęcia w jego książce. Czy wiecie, że Faroje miały swoje "owcze google maps"? To kamery na grzbiecie owiec jako pierwsze uwieczniły te wyspy dla podglądaczy ze świata. To tylko jedna z wielu ciekawostek i często zaskakujących informacji, na jakie traficie w tych książkach.
Udało mi się uczestniczyć w spotkaniu z polskimi autorkami piszącymi o Szwecji i Norwegii, a co więcej porozmawiać z nimi i poprosić o podpisanie moich egzemplarzy książek. Było to niemal tuż po tym, jak skończyłam czytać książki Natalii Kołaczek i Anny Kurek. Szwecja i Norwegia różnią się od siebie w wielu aspektach. Mimo wielu podobieństw łączących mieszkańców tych państw, mimo podobnego klimatu i dostępu do dóbr naturalnych, nie tylko mają inne tradycje i język, ale też w różny sposób postrzegają te same rzeczy. Nie chcę Wam psuć zabawy ciekawostkami o północnych sąsiadach - zerknijcie sami i przekonajcie się, że warto.
Przewodnik po Danii. Typowe wydanie kieszonkowego przewodnika, w którym znajdziemy skompresowane informacje o tym, co i gdzie można zobaczyć w Danii. Informacje o dojeździe i zabytkach w różnych miastach, zarówno regionu stołecznego, Jutlandii, jak i Wysp Owczych oraz Grenlandii. Takie przewodniki zawsze mam ze sobą w swoich podróżach i wieczorami w hotelu koryguję wcześniejsze plany i zastanawiam się, co zwiedzić następnego dnia, żeby wykorzystać jak najlepiej ten krótki pobyt. Nie wszędzie mamy dostęp do Internetu, a ja jestem staroświecka i wolę mapy papierowe (zalaminowane ze względu na pogodę), albo przewodniki, w których mogę sobie pobazgrać i wpisać własne notatki, albo korygować błędy.
Hygge - temat wyjątkowo modny ostatnimi czasy, niemal tak samo, jak feng shui. "Duński przepis na szczęście" daje wskazówki, jak wychowywać dzieci w myśl hygge. Kolejne dwie - czym jest hygge w Polsce i w Danii. Ale tak naprawdę hygge trzeba poczuć i zrozumieć sposób myślenia Duńczyków. Hygge to spokojne popołudnie z książką, kiedy za oknem pada śnieg, ale też rozgardiasz przy wspólnym wieczorze z gramy planszowymi. Nie ma jednej, prostej metody na osiągnięcie szczęścia w życiu, bo dla każdego będzie to coś innego, ale można próbować nabrać więcej dystansu do życia i cieszyć się z tego, co mamy. Hygge to nie przepis na szczęście, ale coś bardzo subiektywnego. Może te książki pomogą Wam dotrzeć do swojej wersji wewnętrznego hygge.
Za parę tygodni kolejna porcja literatury, która pomoże nam wspólnie poznawać Skandynawię. Dajcie mi proszę znaleźć czas na przeczytanie kolejnych fascynujących opowieści o Północy. Jednym z moich planów na przyszłość jest napisanie swojej książki o Danii, którą napiszę pewnie po tym, jak zamieszkam w swoim ulubionym kraju.










